Του Κώστα Ράπτη
Σαν την ξέφρενη κίνηση ενός εκκρεμούς το οποίο χτυπά πότε στη μεριά της ειρήνευσης και πότε σε αυτήν της στρατιωτικής αντιπαράθεσης, ακόμα και εντός του ίδιου 24ώρου, οι σχέσεις ΗΠΑ και Ιράν έχουν χάσει πλέον κάθε στοιχείο προβλεψιμότητας.
Τρεις γεμάτους μήνες μετά τη μοιραία 28η Φεβρουαρίου, ο Ντόναλντ Τραμπ στέκει πελαγωμένος ανάμεσα στην προοπτική επανάληψης των εχθροπραξιών (που όμως είναι αμφίβολο τι μπορούν να επιτύχουν) και της διπλωματικής επίλυσης της σύγκρουσης, κατά τρόπο, ωστόσο, που θα καταγράψει τραυματικές για το αμερικανικό γόητρο επιτυχίες των Ιρανών. Και, από την άλλη, ο ένοικος του Λευκού Οίκου βρίσκεται ανάμεσα στην απαίτηση αφενός των παραδοσιακών συμμάχων του στη Μέση Ανατολή να μην αποτολμήσει κινήσεις που θα εκθέσουν τους ίδιους στα ιρανικά αντίμετρα και του έμπρακτου βέτο αφετέρου που ασκεί στην αμερικανική πολιτική το Ισραήλ του Βενιαμίν Νετανιάχου.
Οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και του Ιράν έχουν καταλήξει στο πλαίσιο συμφωνίας για να τερματιστεί ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, ανέφεραν την Πέμπτη στο Γαλλικό Πρακτορείο πηγές του στην Ουάσινγκτον, πλην όμως ο Aμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, δεν έχει ακόμη δώσει πράσινο φως.
Την πληροφορία μετέδωσε αρχικά ο αμερικανικός ιστότοπος Axios, σύμφωνα με τον οποίο το υπό επεξεργασία "μνημόνιο κατανόησης δεν ρυθμίζει προς το παρόν το ζήτημα του ιρανικού προγράμματος πυρηνικής ενέργειας (το οποίο προορίζεται να συζητηθεί κατά την προβλεπόμενη παράταση της κατάπαυσης του πυρός για 60 ημέρες), αλλά θα συμπεριλάβει ρητή δέσμευση της Τεχεράνης πως δεν θα επιδιώξει την απόκτηση πυρηνικού οπλοστασίου".
