Όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ξεκίνησε τον πόλεμό του εναντίον του Ιράν, τον αποκάλεσε μια "εκδρομή" που θα διαρκούσε μόλις λίγες εβδομάδες. Έξι μήνες αργότερα, η σύγκρουση έχει μετατραπεί σε εφιάλτη για σχεδόν όλους όσοι εμπλέκονται, έστω και έμμεσα, σε αυτήν.
Έχει αποδειχθεί καταστροφική για τον ιρανικό λαό, για τα εκατομμύρια ανθρώπων που ζουν αλλού στη Μέση Ανατολή, καθώς και για τους καταναλωτές σε ολόκληρο τον κόσμο, οι οποίοι δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν το αυξημένο κόστος ζωής.
Ωστόσο, οι πολεμικοί στόχοι του Τραμπ παραμένουν ανεκπλήρωτοι, παρότι οι απαιτήσεις συνεχώς μεταβάλλονται: από την αρχική απαίτηση για πλήρη παράδοση του Ιράν, αλλαγή καθεστώτος και εγκατάλειψη των πυρηνικών φιλοδοξιών της Ισλαμικής Δημοκρατίας, μέχρι την πιο πρόσφατη απαίτηση απλώς για την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ και τον περιορισμό του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης.
Όμως οι ακούσιες συνέπειες του πολέμου έχουν εξαπλωθεί πολύ πέρα από τη Μέση Ανατολή, επηρεάζοντας την παγκόσμια ασφάλεια, μειώνοντας το διεθνές κύρος της Αμερικής και ενδεχομένως προσφέροντας στους αντιπάλους της την ευκαιρία να επεκτείνουν την επιρροή τους.
Καθώς η κυβέρνηση Τραμπ επικεντρώνει όλη της την ενέργεια στην προσπάθεια να απεμπλακεί από την κρίση στο Ιράν, την οποία η ίδια προκάλεσε, έχει αποσπάσει την προσοχή της από άλλα πιθανά παγκόσμια σημεία ανάφλεξης στα οποία οι ΗΠΑ εμπλέκονται εδώ και καιρό, όπως η Ουκρανία, η Ταϊβάν και η Νότια Σινική Θάλασσα, καθώς και οι δύο Κορέες.