Ισραήλ, ΗΠΑ και λιβανική κυβέρνηση συμφώνησαν σε παράταση μίας εκεχειρίας που δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Ποιοι εξυπηρετούνται από αυτό;
Ανταπόκριση από την Ιερουσαλήμ Το πρακτικό αποτέλεσμα της χθεσινής, δεύτερης κατά σειρά, απευθείας συνάντησης Ισραήλ-Λιβάνου στον Λευκό Οίκο είναι ότι η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός παρατείνεται για άλλες τρεις εβδομάδες. Συνοδεύτηκε μάλιστα από τη δέσμευση του Προέδρου Τραμπ να καλέσει τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό Νετανιάχου και τον Λιβανέζο Πρόεδρο Αούν στην αμερικανική πρωτεύουσα τον επόμενο μήνα, με την ελπίδα ότι οι σχέσεις των δύο χωρών θα εξομαλυνθούν.
Ωστόσο, πέρα από τα ευχολόγια, η κατάσταση επί του πεδίου είναι πολύ διαφορετική. Αρκεί να επισημανθεί ότι, καθ’ όλο το πρώτο δεκαήμερο της κατάπαυσης του πυρός, οι εχθροπραξίες μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ δεν σταμάτησαν ποτέ. Η παραδοξότητα που παρατηρείται επί του λιβανικού μετώπου, που τυπικά συνεχίζει να διάγει περίοδο εκεχειρίας, η οποία όμως επί του πεδίου είναι ανύπαρκτη, μπορεί να εξηγηθεί λογικά μόνο ως εξής: η καθαυτή ύπαρξη της συγκεκριμένης συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός και η χθεσινή της παράταση φαίνεται πως εξυπηρετεί πολλούς, ποικιλοτρόπως.
Ποιους εξυπηρετεί η παράταση;
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, προωθώντας την παράταση της εκεχειρίας στον Λίβανο, στην πραγματικότητα παρατείνουν για άλλες τρεις εβδομάδες το χρονικό περιθώριο των παρασκηνιακών διαπραγματευτικών τους επαφών με το ιρανικό καθεστώς.