Σχόλιο της Δήμητρας Κυρανούδη
Η Χάρτα του ΟΗΕ είναι σαφής: "Όλα τα Μέλη στις διεθνείς τους σχέσεις θα απέχουν από την απειλή ή τη χρήση βίας, που εκδηλώνεται εναντίον της εδαφικής ακεραιότητας ή της πολιτικής ανεξαρτησίας οποιουδήποτε κράτους είτε με οποιαδήποτε άλλη ενέργεια ασυμβίβαστη προς τους Σκοπούς των Ηνωμένων Εθνών" (άρθρο 2 παρ. 4).
Ο σεβασμός της εδαφικής ακεραιότητας ενός κράτους αποτελεί ακρογωνιαίο λίγο του διεθνούς δικαίου αλλά και συστατικό στοιχείο της έννοιας του κράτους. Η εδαφική κυριαρχία ορίζεται σε γενικές γραμμές ως το αποκλειστικό δικαίωμα ενός κράτους να ασκεί εξουσία στο σύνολο της επικράτειάς του.
Ταυτόχρονα είναι συνυφασμένη με μια σειρά κρίσιμων εννοιών και αρχών: με τη μη μονομερή αλλαγή συνόρων, με το δικαίωμα στην αυτοάμυνα ενός κράτους που δέχεται επίθεση, με τη μη αναγνώριση εδαφών που έχουν αποκτηθεί με χρήση βίας, με το σεβασμό των διεθνών αναγνωρισμένων συνόρων.