Του Κώστα Ράπτη
Από την προαναγγελία το Σαββατοκύριακο της συνυπογραφής ενός ιρανο-αμερικανικού μνημονίου ως άμεσα επικείμενης στα αμερικανικά στρατιωτικά πλήγματα εναντίον εκτοξευτήρων πυραύλων και σκαφών πόντισης ναρκών του Ιράν την Δευτέρα. Η κίνηση του εκκρεμούς στον Περσικό Κόλπο εξακολουθεί να είναι φρενήρης.
Οι τελευταίες επιθέσεις αποτυπώνουν την βούληση των ΗΠΑ να διαπραγματευθούν από θέση ισχύος, μη ανεχόμενες τακτικές "σκιώδους πολέμου” από ιρανικής πλευράς.
Αποτυπώνουν όμως και ένα βαθύτερο αδιέξοδο, το οποίο αφήνει ως μόνη διαθέσιμη τακτική την διαρκή εξαγορά χρόνου, με κατά καιρούς κινήσεις κατευνασμού των αγορών, στην προοπτική επίτευξης μιας συμφωνίας, η οποία ωστόσο είναι επί της ουσίας ανέφικτη.
Οι έξι εβδομάδες της ενεργού πολεμικής αντιπαράθεσης κατέδειξαν ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν στρατιωτική λύση απέναντι στην πρόκληση που συνιστά η Ισλαμική Δημοκρατία – και οι κατοπινές έξι εβδομάδες επισφαλούς κατάπαυσης του πυρός δεν άλλαξαν την εικόνα. Πόσω μάλλον που από τους New York Times και το CNN πληροφορηθήκαμε ενδιαμέσως ότι οι βλάβες στις αμερικανικές εγκαταστάσεις στην περιοχή υπήρξαν μεγαλύτερες του αρχικώς ανακοινωθέντος, αλλά και ότι οι ιρανικές στρατιωτικές διασώθηκαν (ή αποκαταστάθηκαν) σε βαθμό μεγαλύτερο του νομιζομένου.