Αναμενόμενο ήταν ότι η υπογραφή της συμφωνίας Mercosur για μία ζώνη ελεύθερων συναλλαγών ανάμεσα στην ΕΕ και τέσσερις χώρες της Λατινικής Αμερικής (Αργεντινή, Βραζιλία, Ουρουγουάη, Παραγουάη) θα αναζωπύρωνε τις αγροτικές κινητοποιήσεις στην Ευρώπη και θα προκαλούσε ίσως "δεύτερες σκέψεις" στις Βρυξέλλες, αλλά και σε πολλές εθνικές κυβερνήσεις.
Ελάχιστοι, ωστόσο, μπορούσαν να φανταστούν ότι οι αντιδράσεις θα οδηγούσαν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην απόφαση να "φρενάρει" την υλοποίηση της συμφωνίας, ζητώντας την εμπλοκή του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, το οποίο καλείται τώρα να αποφανθεί εάν η συμφωνία Mercosur συνάδει με τις Συνθήκες της ΕΕ. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι η επικύρωση της συμφωνίας μπορεί να καθυστερήσει έως και δύο χρόνια.
Ισχνή και ετερόκλητη πλειοψηφία
Στις αρχές της εβδομάδας, πολλοί εκτιμούσαν ότι οι "αντιρρησίες" του Ευρωκοινοβουλίου δεν θα ξεπερνούσαν τους 150 με 200. Λίγο πριν από την ψηφοφορία της Τετάρτης, η εντύπωση ήταν ότι το αποτέλεσμα θα ήταν μάλλον ισχνό, αλλά πάντως ενθαρρυντικό για τους θιασώτες της συμφωνίας Mercosur. Τελικά ανατράπηκαν τα προγνωστικά: 334 ευρωβουλευτές τάχθηκαν υπέρ της προσφυγής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, 324 κατά, ενώ 11 απείχαν.
Την πρόταση ψηφίσματος είχαν καταθέσει οι πολιτικές ομάδες των Φιλελευθέρων, των Πρασίνων και της Αριστεράς, οι οποίες βεβαίως δεν διαθέτουν πλειοψηφία. Είναι προφανές ότι όχι μόνο δεν εφαρμόστηκε "κομματική πειθαρχία" -για την οποία άλλωστε δεν φημίζεται το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο- αλλά σε πολλές περιπτώσεις πρυτάνευσαν τα εθνικά κριτήρια. Εκτιμάται, για παράδειγμα, ότι οι περισσότεροι Γάλλοι ευρωβουλευτές ψήφισαν υπέρ της προσφυγής.