Του Κώστα Ράπτη
Διαβεβαιώνουν μέχρι σήμερα οι Ευρωπαίοι ηγέτες ότι θα σταθούν στο πλευρό της Ουκρανίας για όσο χρειαστεί. Εννοούν πάντοτε την αποστολή εξοπλιστικού υλικού και οικονομικής βοήθειας. Όμως δεν απαντούν (και δεν μπορούν να απαντήσουν) στο κρίσιμο ερώτημα του ποιος θα διεξαγάγει τον συνεχιζόμενο πόλεμο. Μόνο που το ανθρώπινο δυναμικό αποτελεί το σημαντικότερο μέρος της εξίσωσης σε μία πολεμική προσπάθεια – και επ’ αυτού οι δυσκολίες της ουκρανικής πλευράς δεν μπορούν να αποκρυφτούν.
Αποκαλυπτικό είναι ρεπορτάζ του Al Jazeera σχετικά με τις διαστάσεις του φαινομένου της λιποταξίας στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις.
Σύμφωνα με αυτό, οι εισαγγελικές αρχές κατέγραψαν τον Οκτώβριο 235.000 αδικαιολόγητα απόντες στρατιώτες και σχεδόν 54.000 λιποτάκτες από τότε που η Ρωσία ξεκίνησε την πλήρη εισβολή της το 2022. Αυτοί οι αριθμοί άρχισαν να αυξάνονται ραγδαία πέρυσι. Περίπου 176.000 περιπτώσεις αδικαιολόγητης απουσίας και 25.000 λιποταξίες καταγράφηκαν μεταξύ Σεπτεμβρίου 2024 και Σεπτεμβρίου 2025.
Η νομική διαφορά μεταξύ λιποταξίας και αδικαιολόγητης απουσίας είναι η "πρόθεση οριστικής αποχώρησης από την υπηρεσία". Ένας στρατιωτικός μπορεί να κατηγορηθεί για λιποταξία 24 ώρες μετά την αποχώρησή του από τη στρατιωτική του μονάδα, οπότε και αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης από πέντε έως 12 χρόνια, ενώ η αδικαιολόγητη απουσία τιμωρείται μέχρι και με 10 χρόνια φυλάκισης.