Θυμός, οργή, αγανάκτηση, φρίκη. Είναι μερικές μόνο από τις λέξεις που περιγράφουν τις αντιδράσεις πολιτικών και δημοσιογράφων απέναντι στην προσπάθεια του Ίλον Μασκ να παρέμβει στο πολιτικό γίγνεσθαι στην Γερμανία υπέρ της ακροδεξιάς AfD. Μάλιστα με έναν χοντροκομμένο τρόπο, όπως φάνηκε και από την άγνοιά του για βασικές αρχές του πολιτικού συστήματος, για παράδειγμα ότι δεν γνώριζε ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν εκλέγεται απευθείας από τους πολίτες. Αποκορύφωμα αυτής της τακτικής αποτελεί σίγουρα η "φιλική συζήτηση" στην δική του πλατφόρμα Χ με την συμπρόεδρο της Εναλλακτικής για τη Γερμανία και υποψήφια καγκελάριο Αλίς Βάιντελ.
Οι δημοσκοπήσεις τον... δικαιώνουν
Η αναστάτωση πολλών πολιτικών της αντιπάλων μεγαλώνει αυτές τις ημέρες, βλέποντας ότι η έξωθεν ανάμειξη όχι μόνο δεν την ζημιώνει, αλλά για πρώτη φορά έφεραν την ΑfD σε εθνική δημοσκόπηση σε ποσοστό πάνω από 20%.
Προφανώς είναι ένα κακό σύμπτωμα για την κατάσταση μιας δημοκρατίας και μάλιστα μιας ισχυρής χώρας, όπως η Γερμανία το να μοιάζει τόσο ευάλωτη στα τερτίπια ενός βαθύπλουτου, που αποφάσισε να αφήσει τα άλλα του χόμπυ και να ασχοληθεί με την πολιτική. Και οι διαμαρτυρίες για τον λαϊκισμό, που αυτός εκφράζει είναι σε μεγάλο βαθμό δικαιολογημένες.
Όμως οι εκπρόσωποι των "παλαιότερων" κομμάτων (όπως επιβάλλει η πολιτική ορθότητα να τα αποκαλούμε) θα έπρεπε να είναι ίσως λίγο πιο προσεκτικοί στις εκδηλώσεις της δημόσιας αναστάτωσής τους, αν όχι αποτροπιασμού. Γιατί πολλοί από αυτούς δεν δίστασαν στο παρελθόν να εκδηλώσουν δημόσιο θαυμασμό για τα επιτεύγματα του δισεκατομμυριούχου.