Νέα επικίνδυνη κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή καταγράφεται μετά την επανέναρξη των απευθείας εχθροπραξιών μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, με τον Ντόναλντ Τραμπ να απειλεί την Τεχεράνη με νέους, ισχυρότερους βομβαρδισμούς και τις αγορές να προεξοφλούν αυξημένους κινδύνους για την ενεργειακή εφοδιαστική αλυσίδα.

Έπειτα από περίπου έναν μήνα σχετικής ηρεμίας και ενώ η Ουάσιγκτον είχε μετατοπίσει το βάρος της αντιπαράθεσης στον "οικονομικό πόλεμο", οι δύο πλευρές αντάλλαξαν εκ νέου πλήγματα τη Δευτέρα.

Για πρώτη φορά από τα τέλη Ιουλίου, οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις ανακοίνωσαν ότι πραγματοποίησαν αεροπορικά πλήγματα εναντίον δύο εκτοξευτών πυραύλων στο νησί Λαράκ, σε ένα από τα πλέον στρατηγικά σημεία των Στενών του Ορμούζ.

Σύμφωνα με την αμερικανική CENTCOM, οι εκτοξευτές φέρεται να προετοιμάζονταν για την εκτόξευση πυραύλων με θαλάσσιες νάρκες στα Στενά. Ιρανικά μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο για τρεις νεκρούς και επτά τραυματίες από τα αμερικανικά πλήγματα.

Η απειλή Τραμπ

Η Τεχεράνη απάντησε με επιθέσεις πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών εναντίον αμερικανικών εγκαταστάσεων στην Ιορδανία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Του Κώστα Ράπτη

Ο βομβαρδισμός από αμερικανικές δυνάμεις της ιρανικής νήσου Λαράκ, στα ανοιχτά του λιμένα του Μπαντάρ Αμπάς, και τα επακόλουθα αντίμετρα των Ιρανών εναντίον αμερικανικών εγκαταστάσεων στην Ιορδανία τερματίζουν απότομα μια περίοδο σχετικής ηρεμίας στον Περσικό Κόλπο, η οποία κράτησε περίπου έναν μήνα.

Αξίζει να αναρωτηθεί κανείς για τα κίνητρα της αμερικανικής πλευράς, η οποία είχε και την πρωτοβουλία της αναζωπύρωσης των εχθροπραξιών.

Εκ πρώτης όψεως, η νέα πολεμική ένταση δείχνει πολιτικά απρόσφορη για την κυβέρνηση Τραμπ, καθώς οι ΗΠΑ πλησιάζουν ολοένα και περισσότερο προς τις "ενδιάμεσες εκλογές" του Νοεμβρίου. Όμως ο ένοικος του Λευκού Οίκου μοιάζει ούτως ή άλλως να αντιμετωπίζει ως χαμένη υπόθεση αυτό το ραντεβού με την κάλπη.

Επιπλέον, η ένταση κάθε άλλο παρά δυσκολεύει πολιτικά τον μεγάλο σύμμαχό του στην περιοχή, Βενιαμίν Νετανιάχου, του οποίου η εκλογική δοκιμασία έρχεται ακόμη νωρίτερα. Εάν τα ιρανικά αντίμετρα αγγίξουν την ίδια την ισραηλινή επικράτεια, η πανταχόθεν βαλλόμενη κυβέρνηση Νετανιάχου θα μπορεί να ελπίζει σε πατριωτική συσπείρωση που θα την ευνοήσει εκλογικά, ίσως ακόμη και σε αναβολή των εκλογών. Για να μην συνυπολογίσει κανείς το πώς η "ιρανική απειλή" βγάζει εκτός κάδρου το εν εξάρσει κύμα βίας εποίκων και στρατού κατά των Παλαιστινίων κατοίκων της Δυτικής Όχθης του Ιορδάνη, το οποίο προκαλεί τη δυσφορία της ευρωπαϊκής διπλωματίας.