Του Κώστα Ράπτη
Το σημερινό πρόγραμμα του Βλαντίμιρ Πούτιν περιλαμβάνει κατάθεση στεφάνων στο μνημείο των Κούζμα Μίνιν και Ντμίτρι Ποζάρσκι στην Κόκκινη Πλατεία, απονομή κρατικών βραβείων σε δημόσιους ή θρησκευτικούς λειτουργούς, στελέχη επιχειρήσεων και προσωπικότητες του πολιτισμού από το εξωτερικό, καθώς και επίσκεψη του Ρώσου προέδρου στις εκθέσεις "Ορθόδοξη Ρωσία - Ημέρα Εθνικής Ενότητας", και "Μεγάλη Νίκη: Ρωσία - Η Ιστορία μου", για τη νίκη κατά του φασισμού στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Πρόκειται για ένα μέρος των εκδηλώσεων που σημαδεύουν την 4η Νοεμβρίου ως "Ημέρα Λαϊκής (ή Εθνικής) Ενότητας" της Ρωσίας.
Αλλά η εν λόγω εθνική εορτή είναι καινοφανής. Καθιερώθηκε το 2005, επί της πρώτης προεδρικής θητείας του Πούτιν, με έγκριση της Δούμας (μειοψηφούντος του Κομμουνιστικού Κόμματος) και τις ευλογίες του Πατριάρχη Μόσχας, σε ανάμνηση της υπό τους Μίνιν και Ποζάρσκι εξέγερσης του 1612, χάρη στην οποία εκδιώχθηκαν από τη Μόσχα τα στρατεύματα της Πολωνο-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας, τα μόνα που μπόρεσαν να θέσουν υπό την κατοχή τους για ικανό χρονικό διάστημα την ρωσική πρωτεύουσα. Η εξέγερση αυτή, σε μία στιγμή που δεν υπήρχε ενθρονισμένος τσάρος ή πατριάρχης, τερμάτισε την "Εποχή των Ταραχών" από την οποία δοκιμάσθηκε η Ρωσία, μετά την έκλειψη της δυναστείας των Ρουρικιδών και εγκαινίασε την περίοδο των Ρομάνοφ.
Αποτελεί, ωστόσο, κοινό μυστικό ότι αυτό που κατέστησε την 4η Νοεμβρίου θελκτική για την καθιέρωσή της ως εθνικής εορτής ήταν η ημερολογιακή εγγύτητά της προς την 7η Νοεμβρίου, κατά την οποία για δεκαετίες πολλές οι Σοβιετικοί πολίτες τιμούσαν (με το νέο ημερολόγιο) την Οκτωβριανή Επανάσταση των μπολσεβίκων.
