Του Κώστα Ράπτη
Γιατί ο Ταγίπ Ερντογάν προχώρησε σε ένα οιονεί πραξικόπημα, με τη σύλληψη του δημάρχου Κωνσταντινούπολης, Εκρέμ Ιμάμογλου; Η απλούστερη απάντηση είναι: Γιατί μπορεί.
Παραπέμπει βέβαια σε εικόνα πραξικοπήματος η σύλληψη του επίδοξου διεκδικητή της τουρκικής προεδρίας με τις καλύτερες δημοσκοπικές προοπτικές, καθώς και άνω των εκατό συνεργατών του, η τετραήμερη απαγόρευση των συγκεντρώσεων, το κλείσιμο του σταθμού μετρό του Ταξίμ, τα προσκόμματα στην πρόσβαση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κ.ο.κ.
Αλλά ο ισχυρός άνδρας της Τουρκίας αξιολόγησε εκ των προτέρων ως μη απειλητικές τις όποιες κοινωνικές αντιδράσεις, όπως την χθεσινή διαδήλωση χιλιάδων ανθρώπων, παρά την απαγόρευση, έξω από το δημαρχείο της πραγματικής πρωτεύουσας της χώρας.
Πολύ περισσότερο, ο Ερντογάν έχει την πολυτέλεια να μη φοβάται διεθνείς αντιδράσεις. Από την πλευρά των ΗΠΑ, όπου τον τόνο πλέον δίνει ο Ντόναλντ Τραμπ, αυτές ενδέχεται και να μην εκδηλωθούν καν. Όσο για τους Ευρωπαίους ηγέτες, που ήδη εκφράζουν την "ανησυχία” τους, τα πράγματα είναι πολύ απλά: σε μια στιγμή που παραγκωνίζονται παραδειγματικά από τον σχεδιασμό του μέλλοντος της Ουκρανίας (και άρα, κατά μία έννοια, όλης της ηπείρου τους) οι ελπίδες τους για τον σχεδιασμό μιας νέας ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας εναποτίθενται, όπως το αποτυπώνει και η "Λευκή Βίβλος” που μόλις δημοσιοποίησε η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, στον εναγκαλισμό της Τουρκίας, ως της χώρας με τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ.
