Οι Ρεπουμπλικανοί επέλεξαν μια λύση που μοιάζει αντίθετη με την κοινή λογική, προκειμένου να αντιμετωπίσουν την εντυπωσιακή αποδοκιμασία των ψηφοφόρων στις ενδιάμεσες εκλογές προς τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ: ακόμη περισσότερο τραμπισμό.
Η κοινοβουλευτική ομάδα των Ρεπουμπλικανών στη Βουλή των Αντιπροσώπων επέλεξε την Τρίτη τον συγκρουσιακό βουλευτή του Οχάιο, Τζιμ Τζόρνταν, για να ηγηθεί της μειοψηφίας από το επόμενο έτος, λίγες ημέρες αφότου ο πρόεδρος προώθησε τον Στίβεν Μίλερ, τον υπέρμαχο της πολιτικής "Πρώτα η Αμερική" (America First), στη θέση του προσωπάρχη του Λευκού Οίκου.
Παράλληλα, η απερχόμενη πλέον ρεπουμπλικανική πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων, η οποία σύντομα θα πάψει να υφίσταται, ξεπέρασε το πένθος για την εκλογική πανωλεθρία και συσπειρώθηκε για να αποτρέψει την παραπομπή σε δίκη (impeachment) του υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, του πιο πιστού στον Τραμπ μέλους του υπουργικού συμβουλίου του.
Αυτές σε καμία περίπτωση δεν είναι ενέργειες ενός κόμματος που επιδιώκει να αναλάβει την ευθύνη και να επανορθώσει για τις σαρωτικές εκλογικές απώλειες σε εθνικό επίπεδο, ακόμη και σε περιοχές όπου παραδοσιακά κυριαρχούν οι Ρεπουμπλικανοί.
Αντίθετα, η στάση ανυπακοής του GOP φαίνεται να επιβεβαιώνει την ετυμηγορία του απερχόμενου προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων, Μάικ Τζόνσον, ο οποίος δήλωσε τη Δευτέρα: "Οι ψηφοφόροι έκαναν τη λάθος επιλογή".
Πέρα από τον ίδιο τον Τραμπ, δεν υπάρχει πιο συγκρουσιακό δίδυμο στην πολιτική πτέρυγα του MAGA από τον Τζόρνταν και τον Μίλερ, σύμφωνα με το CNN.
Ο Τζόρνταν είναι ένας ιδιαίτερα επιθετικός πολιτικός, δεξιοτέχνης στην πρόκληση αναταραχής, ο οποίος ενδέχεται να αποδειχθεί ακόμη πιο αποτελεσματικός στην αντιπολίτευση παρά στην κυβέρνηση. Έχει προκαλέσει επανειλημμένα έντονες αντιδράσεις σε πολλές κοινοβουλευτικές ακροάσεις, με τις καταιγιστικές και επιθετικές ερωτήσεις του προς τους μάρτυρες. Θα αποτελέσει την πρώτη γραμμή άμυνας του Τραμπ όταν οι Δημοκρατικοί ξεκινήσουν την εκτεταμένη ερευνητική και ελεγκτική τους δράση το επόμενο έτος.
Ο Μίλερ αποτελεί την προσωποποίηση του ανόθευτου εθνικισμού στην εκλογική βάση του Τραμπ και θα αξιοποιήσει κάθε δευτερόλεπτο από τα δύο χρόνια που απομένουν στην εξουσία του προϊσταμένου του.
Η ανάδειξή τους σε αυτές τις θέσεις στέλνει ένα σαφές μήνυμα: στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του Τραμπ δεν πρόκειται να υπάρξουν ούτε μεταμέλεια ούτε υποχωρήσεις, παρά το γεγονός ότι οι ψηφοφόροι απέρριψαν την περασμένη εβδομάδα πολλές πτυχές της πολιτικής του Τραμπ, της διακυβέρνησής του και της προσωπικότητάς του.
Αυτό δεν είναι ένα κόμμα που αναζητά έναν νέο πολιτικό προσανατολισμό. Θέλει σύγκρουση.
Γιατί ο Τραμπ δεν πρόκειται να αλλάξει πορεία
Ένας εξωτερικός παρατηρητής θα μπορούσε να περιμένει μεγαλύτερο προβληματισμό από τον Τραμπ και την ομάδα του, μετά την κατάρρευση του "κόκκινου τείχους" του και την απώλεια του ελέγχου τόσο της Βουλής των Αντιπροσώπων όσο και της Γερουσίας από τους Δημοκρατικούς.
Δεν θα έπρεπε άραγε το κόμμα να απευθυνθεί σε ένα ευρύτερο εκλογικό κοινό, εάν θέλει να ανατρέψει τις απώλειές του και να έχει πιθανότητες να ανακτήσει τον έλεγχο του Κογκρέσου και να διατηρήσει τον Λευκό Οίκο το 2028;
Ωστόσο, οι επαναστάσεις σπάνια γίνονται πιο μετριοπαθείς. Και έχοντας χάσει το πολιτικό κέντρο, ο Τραμπ ενδέχεται πλέον να έχει απομείνει μόνο με τους πιο αφοσιωμένους υποστηρικτές του.
Η συνεχιζόμενη ισχυρή επιρροή του στο κόμμα του αποκαλύφθηκε την Τρίτη, όταν οι Ρεπουμπλικανοί της Βουλής των Αντιπροσώπων συσπειρώθηκαν, αιφνιδιάζοντας, προκειμένου να αποτρέψουν την προσπάθεια του διαφωνούντος Ρεπουμπλικανού βουλευτή Τόμας Μάσι να κινήσει διαδικασία παραπομπής σε δίκη κατά του Χέγκσεθ.
Η διάσωση της θέσης του Χέγκσεθ μπορεί να εκληφθεί ως προσβολή προς τους ψηφοφόρους: ο ίδιος είναι ο βασικός σχεδιαστής και ένθερμος υποστηρικτής του πολέμου στο Ιράν, τον οποίο αποδοκιμάζουν ακόμη και πολλοί ψηφοφόροι των Ρεπουμπλικανών.
Ωστόσο, η ψηφοφορία αποτέλεσε ένεση ηθικού για τους Ρεπουμπλικανούς της Βουλής των Αντιπροσώπων, μία εβδομάδα μετά την καταστροφική εκλογική τους ήττα, και ο Τραμπ τη χαιρέτισε με ενθουσιασμό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Παρόλα αυτά, οι τεράστιες πλειοψηφίες που αναμένεται να εξασφαλίσουν οι Δημοκρατικοί σημαίνουν ότι αυτή ήταν πιθανότατα μια νίκη οπισθοφυλακής από έναν στρατό που έχει ήδη ηττηθεί.
"Αυτό δεν είναι το τέλος. Είναι μόνο η αρχή", δήλωσε ο επικεφαλής της μειοψηφίας των Δημοκρατικών στη Βουλή των Αντιπροσώπων, Χακίμ Τζέφρις, ο οποίος αναμένεται να αναλάβει την προεδρία του σώματος από το νέο έτος.
Πώς μια μικρότερη εκλογική βάση των Ρεπουμπλικανών θα μπορούσε, παραδόξως, να ενισχύσει τον έλεγχο του Τραμπ
Το μέγεθος της εκλογικής νίκης των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες εκλογές —καθώς διαθέτουν πλέον 54 έδρες στη Γερουσία, με δύο έδρες να παραμένουν ακόμη χωρίς οριστικό αποτέλεσμα, και μέχρι στιγμής 256 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων— σημαίνει ότι οι Ρεπουμπλικανοί έχουν μπροστά τους ένα τεράστιο έργο προκειμένου να ανακτήσουν την εξουσία το 2028.
Επομένως, η επιλογή του Τραμπ να επιμείνει επί δύο ακόμη χρόνια σε μια πολιτική προσέγγιση που οι ψηφοφόροι έχουν ήδη απορρίψει μοιάζει με λανθασμένη στρατηγική.
Ωστόσο, το νέο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα αντανακλά την πολιτική ιδιοσυγκρασία ενός προέδρου που έχει περάσει ολόκληρη τη ζωή του αντιμετωπίζοντας κάθε ήττα με ακόμη μεγαλύτερη ένταση στη σύγκρουση, συχνά υιοθετώντας ακόμη πιο ακραίες θέσεις.
Εξάλλου, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του Τραμπ έχει πάψει εδώ και πολύ καιρό να ακούει τις συμβουλές πολιτικών σχολιαστών, μετριοπαθών στελεχών και παραδοσιακών ηγετικών παραγόντων του κόμματος σχετικά με τα πιο συνετά επόμενα βήματά του.
Μετά τις εκλογές του 2012, το κόμμα ανέθεσε τη σύνταξη μιας αναλυτικής έκθεσης για τους λόγους για τους οποίους ο υποψήφιός του, Μιτ Ρόμνεϊ, απέτυχε να αποτρέψει την επανεκλογή του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα.
Η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα έπρεπε να διευρύνει την εκλογική του βάση, προσελκύοντας ένα πιο πολυποίκιλο κοινό μη λευκών, νεότερων και γυναικών ψηφοφόρων, προκειμένου να ανακτήσει τον Λευκό Οίκο.
Ωστόσο, συνέβη το αντίθετο: εμφανίστηκε ο Τραμπ, με την ισχυρή λαϊκιστική, εθνικιστική και αντιμεταναστευτική πολιτική του επέλαση, και κατέκτησε την εξουσία, μεταμορφώνοντας το παλιό, παραδοσιακό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα σύμφωνα με τη δική του πολιτική εικόνα.
Η ανάδειξη του Τζόρνταν και του Μίλερ μέσα από τα συντρίμμια της εκλογικής καταστροφής του 2026 αποτελεί μια επικαιροποιημένη εκδοχή αυτής της στροφής προς την εκλογική βάση του Τραμπ.
Η νίκη του Τζόρνταν αντανακλά επίσης τους κανόνες της πολιτικής πραγματικότητας. Η συντριπτική ήττα των Δημοκρατικών την περασμένη εβδομάδα εξάλειψε από το πολιτικό προσκήνιο τους πιο μετριοπαθείς Ρεπουμπλικανούς που εκπροσωπούσαν εκλογικές περιφέρειες με αμφίρροπο αποτέλεσμα. Όσοι κατάφεραν να επιβιώσουν εκλογικά προέρχονται από τις πιο συντηρητικές περιφέρειες, όπου οι Ρεπουμπλικανοί κυριαρχούν με μεγάλη διαφορά, και ως εκ τούτου είναι πιο συντηρητικοί και περισσότερο πιστοί στον Τραμπ. Ο πρόεδρος ενδέχεται πλέον να ασκεί ακόμη πιο ασφυκτικό έλεγχο σε ένα μικρότερο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.
Οι Δημοκρατικοί θα βρεθούν αντιμέτωποι με μια αντίθετη κατάσταση στο νέο Κογκρέσο, καθώς επικράτησαν σε περιοχές που επί μακρόν θεωρούνταν απρόσιτες για το κόμμα τους. Το ιδεολογικό τους εύρος είναι πλέον πολύ μεγαλύτερο. Γερουσιαστές από παραδοσιακά ρεπουμπλικανικές πολιτείες, όπως το Τέξας, το Κάνσας και η Νότια Καρολίνα, αναμένεται να αναδείξουν τις εσωτερικές διαφορές μεταξύ των κεντρώων Δημοκρατικών και των προοδευτικών στελεχών από τις παραδοσιακά φιλελεύθερες εκλογικές περιφέρειες.
Η αντιπαράθεση για τη μετανάστευση εξηγεί τα πάντα
Η άρνηση της εκλογικής βάσης των Ρεπουμπλικανών να υιοθετήσει πιο μετριοπαθή στάση, παρά τη βαριά ήττα στις ενδιάμεσες εκλογές, αποτυπώνεται καλύτερα σε μια έντονη διαμάχη γύρω από το μεταναστευτικό.
Η αντιπαράθεση ξέσπασε όταν ο Τραμπ φάνηκε να αφήνει να εννοηθεί, σε συνέντευξή του στην εκπομπή "60 Minutes", ότι ενδέχεται να υπάρξει συμφωνία για τη μεταρρύθμιση της μεταναστευτικής πολιτικής με το νέο Κογκρέσο, στο οποίο θα έχουν την πλειοψηφία οι Δημοκρατικοί.
Στη συνέχεια, ο υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας, Μαρκγουέιν Μάλιν, άφησε να εννοηθεί ότι μια τέτοια συμφωνία θα μπορούσε να περιλαμβάνει τη χορήγηση μόνιμου νόμιμου καθεστώτος παραμονής σε μετανάστες χωρίς νόμιμα έγγραφα, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στις ΗΠΑ όταν ήταν παιδιά. Πρόκειται για τους λεγόμενους "Dreamers".
Μια θύελλα αντιδράσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης της κοινότητας MAGA δημιούργησε την εντύπωση ότι ο Τραμπ ενδέχεται να προδίδει τους πιο πιστούς υποστηρικτές του.
Η πλειονότητα των Αμερικανών μπορεί να αντέδρασε στις αυστηρές μεταναστευτικές επιχειρήσεις καταστολής, οι οποίες, όπως παραδέχθηκε ο ίδιος ο Τραμπ στο CBS, ενδέχεται να ξεπέρασαν τα όρια. Ωστόσο, η εκλογική του βάση δεν θέλει καμία υποχώρηση.
Η γνωστή παρουσιάστρια του Fox News, Λόρα Ίνγκραχαμ, προειδοποίησε τη Δευτέρα στην εκπομπή της κατά οποιασδήποτε μορφής "αμνηστίας", σε ένα απόσπασμα με τίτλο "Λανθασμένα συμπεράσματα" (Wrong Lessons).
Μέχρι το βράδυ της Τρίτης, ο Μάλιν βρέθηκε στην εκπομπή της, προκειμένου να διαβεβαιώσει ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα στη μεταναστευτική πολιτική και την πολιτική απελάσεων.
Στην πραγματικότητα, ήταν εξαρχής μη ρεαλιστικό να αναμένει κανείς ότι ένα κόμμα που εξακολουθεί να ελέγχεται από τον Τραμπ θα άλλαζε πολιτική πορεία μετά τις εκλογές.
Η συζήτηση σχετικά με τον ενδεχόμενο επαναπροσδιορισμό της πολιτικής ταυτότητας του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στη μετατραμπική εποχή είναι προτιμότερο να αφεθεί σε εκείνους που ενδέχεται να αναλάβουν την ηγεσία του στο μέλλον.
Τα πρώτα σημάδια αυτής της διαδικασίας διαφάνηκαν ήδη την περασμένη εβδομάδα, μέσα από τις αντιδράσεις του αντιπροέδρου Τζέι Ντι Βανς και του κυβερνήτη της Φλόριντα, Ρον ΝτεΣάντις, στην εκλογική συντριβή των Ρεπουμπλικανών.
Ο Βανς αποκήρυξε τον πόλεμο, ενώ ο ΝτεΣάντις προειδοποίησε για το ενδεχόμενο πολιτικής ζημιάς που θα μπορούσε να διαρκέσει μία ολόκληρη δεκαετία.
Προς το παρόν, όμως, η πολιτική παράσταση των Τραμπ, Μίλερ, Τζόρνταν και Χέγκσεθ προετοιμάζεται για την τελευταία της σεζόν.
Αυτό σημαίνει ότι το 2027 αναμένεται να είναι μια χρονιά έντονων πολιτικών αναταράξεων στην Ουάσιγκτον.
