Την 24η ημέρα του πολέμου στο Ιράν, ο Ντόναλντ Τραμπ σε δηλώσεις του έδωσε ένα σήμα για την ενδεχόμενη λήξη των εχθροπραξιών μετά από διαπραγματικές συνομιλίες μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.
Ο Τραμπ αφήνει να εννοηθεί ότι υπάρχουν δίαυλοι επικοινωνίας και πιθανότητες συμφωνίας, εφόσον το Ιράν κάνει πίσω σε κρίσιμα ζητήματα, κυρίως σε ό,τι αφορά τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ και τη γενικότερη περιφερειακή του στάση. Παράλληλα, χρησιμοποίησε σκληρή ρητορική, συνδυάζοντας το άνοιγμα προς διαπραγμάτευση με απειλές για στρατιωτική κλιμάκωση σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.
Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου, κατά την οποία συζήτησαν τις προσπάθειες για την έναρξη διαπραγματεύσεων με το Ιράν. Σύμφωνα με το Axios, οι δύο πλευρές εξέτασαν επίσης τα βασικά στοιχεία μιας πιθανής συμφωνίας που θα μπορούσε να οδηγήσει στον τερματισμό του πολέμου με την Τεχεράνη.
Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε το Axios, ο πρόεδρος της ιρανικής Βουλής, Μοχάμαντ-Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, φέρεται να βρίσκεται στο επίκεντρο των επαφών, με ενδιάμεσες χώρες -Τουρκία, Αίγυπτος και Πακιστάν- να μεταφέρουν μηνύματα μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης και να επιχειρούν να οργανώσουν απευθείας επικοινωνία.
Ωστόσο, η ιρανική πλευρά απέρριψε κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς αυτούς. Αξιωματούχοι της Τεχεράνης διέψευσαν ότι διεξάγονται συνομιλίες ή ότι υπάρχει οποιαδήποτε πρόοδος προς συμφωνία, χαρακτηρίζοντας τις δηλώσεις Τραμπ ως "ψευδείς" και ενταγμένες σε επικοινωνιακή στρατηγική. Επιμένουν ότι το Ιράν δεν διαπραγματεύεται υπό πίεση ή απειλές και τονίζουν πως η στάση της χώρας παραμένει αμετακίνητη. Οι Φρουροί της Επανάστασης ενισχύουν αυτό το μήνυμα με πιο επιθετικό τόνο, προειδοποιώντας για σκληρά αντίποινα σε περίπτωση επίθεσης, κάτι που υπογραμμίζει την πλήρη έλλειψη διάθεσης για υποχώρηση.
Η διάσταση αυτή –μεταξύ των αμερικανικών ισχυρισμών και των ιρανικών διαψεύσεων– δημιουργεί ένα τοπίο αβεβαιότητας. Από τη μία, η Ουάσιγκτον επιχειρεί να δείξει ότι υπάρχει περιθώριο διπλωματικής λύσης· από την άλλη, η Τεχεράνη επιδιώκει να αποδομήσει αυτή την εικόνα, παρουσιάζοντας τις ΗΠΑ ως αναξιόπιστο συνομιλητή και απορρίπτοντας κάθε ιδέα μυστικών επαφών. Το αποτέλεσμα είναι μια "μάχη αφηγήσεων", όπου κάθε πλευρά προσπαθεί να επηρεάσει τη διεθνή κοινή γνώμη και να ενισχύσει τη διαπραγματευτική της θέση χωρίς να φαίνεται ότι υποχωρεί.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η στάση του Μπενιαμίν Νετανιάχου εμφανίζεται σαφώς πιο σκληρή και λιγότερο διαλλακτική. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός δίνει έμφαση στην ανάγκη συνέχισης της στρατιωτικής πίεσης προς το Ιράν, υποστηρίζοντας ότι μόνο μέσω ισχύος μπορεί να περιοριστεί η ιρανική επιρροή και να διασφαλιστεί η ασφάλεια της χώρας του. Δεν δείχνει να συμμερίζεται την αισιοδοξία Τραμπ περί πιθανής συμφωνίας, ή τουλάχιστον δεν την προτάσσει δημόσια, εστιάζοντας περισσότερο στη στρατηγική αποτροπής.
Παράλληλα, το Ισραήλ συνεχίζει τις επιχειρήσεις κατά ιρανικών και φιλοϊρανικών στόχων, ενισχύοντας την εικόνα ότι θεωρεί τη σύγκρουση αναπόφευκτη ή ήδη σε εξέλιξη. Η ρητορική Νετανιάχου κινείται στη γραμμή ότι το Ιράν αποτελεί υπαρξιακή απειλή, γεγονός που περιορίζει τα περιθώρια για συμβιβασμούς και καθιστά δύσκολη οποιαδήποτε διπλωματική προσέγγιση.
