Του Κώστα Ράπτη
Τα σχετικά με το σχέδιο 28 σημείων το οποίο προτείνει η κυβέρνηση Τραμπ για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία αποτελούν μέγα παράδοξο: αν μη τι άλλο, διότι η αμερικανική πλευρά εμφανίζεται να "τα δίνει όλα” στη ρωσική πλευρά, αλλά η τελευταία να... μην τα παίρνει.
Πρόκειται για το αποτέλεσμα μιας διαπραγμάτευσης η οποία εκτυλίσσεται μέσω παράλληλων, κυρίως ανεπίσημων διαύλων, όπου δύσκολα μπορεί να διακριθεί η ουσία από την επικοινωνιακή της διόγκωση.
"Έχουμε δει πολλά μεροληπτικά άρθρα που περιγράφουν διάφορες διαδικασίες με κάθε δυνατό τρόπο, μόνο για να διαψευσθούν αργότερα. Υπάρχουν επίσημα κανάλια γνωστά στις Ηνωμένες Πολιτείες για την επίλυση σχετικών ζητημάτων, τη συζήτησή τους και τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων. Αυτά πρέπει να χρησιμοποιηθούν με κάθε τρόπο. Το υπουργείο Εξωτερικών δεν έχει λάβει καμία πληροφορία από την αμερικανική πλευρά σε αυτό το πλαίσιο”, δήλωσε την Τετάρτη η εκπρόσωπος της ρωσικής διπλωματίας Μαρία Ζαχάροβα. Ομοίως, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ δήλωσε: "Η Μόσχα και η Ουάσινγκτον δεν εργάζονται πάνω σε καμία νέα πρωτοβουλία σχετικά με την ουκρανική διευθέτηση πέρα από τις συμφωνίες που επιτεύχθηκαν από τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν και τον ηγέτη των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στην Αλάσκα”.
Όπως διευκρίνισε την Πέμπτη ο Πεσκόφ: "Υπάρχουν βεβαίως επαφές, αλλά δεν υπάρχει καμία διαδικασία η οποία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί διαβουλεύσεις”. Προφανώς, έχει κατά νου τα όσα διαβουλεύθηκε κατά την επίσκεψή του στο Μαϊάμι στις 24-26 Οκτωβρίου ο Κίριλ Ντιμίτριεφ, επικεφαλής του κρατικού επενδυτικού ταμείου της Ρωσίας (και κατεξοχήν συνομιλητής του Αμερικανού προεδρικού απεσταλμένου Στιβ Ουίτκοφ).
Αλλά σε επίσημο επίπεδο τα πράγματα έχουν μείνει στη συνεννόηση που φέρεται να επιτεύχθηκε μεταξύ των Ντόναλντ Τραμπ και Βλαντίμιρ Πούτιν στην Αλάσκα τον Αύγουστο και για την οποία ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ αναρωτήθηκε δημοσίως αν εξακολουθεί να δεσμεύει την ίδια την Ουάσιγκτον. Άλλωστε διμερή ζητήματα, πέραν του ουκρανικού, που συζητήθηκαν στην Αλάσκα, όπως η επανάληψη των απευθείας πτήσεων και η αποκατάσταση της πλήρους λειτουργίας των εκατέρωθεν διπλωματικών αποστολών δεν έχουν ακόμη προχωρήσει.
Σημειώνεται ότι η τελευταία τηλεφωνική επικοινωνία του Λαβρόφ με τον Αμερικανό ομόλογό του Μάρκο Ρούμπιο στις 20 Οκτωβρίου (στην προοπτική ενδεχόμενης νέας συνάντησης Τραμπ-Πούτιν στη Βουδαπέστη) οδήγησε σε αδιέξοδο, ενώ στη συνέχεια ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας εγκατέλειψε για ένα διάστημα το προσκήνιο, τροφοδοτώντας φήμες ότι περιέπεσε στη δυσμένεια του Κρεμλίνου.
Δεν είναι παράλογο πάντως να υποθέσουμε ότι ο ισχυρός άνδρας της πλατείας Σμολένσκαγια δυσφορεί με την πολυπραγμοσύνη του Ντμίτριεφ, εξ ου και φροντίζει να υπενθυμίζει δια της Ζαχάροβα ότι διαπραγμάτευση συνιστούν μόνο όσες προτάσεις τυχόν κοινοποιούνται στο υπουργείο Εξωτερικών.
Τα ντοκουμέντα που πραγματικά βρίσκονται στο τραπέζι για τη ρωσική πλευρά είναι οι (μαξιμαλιστικές) θέσεις για την επίλυση του ουκρανικού ζητήματος που παρουσίασε ο Βλαντίμιρ Πούτιν στην σύναξη των Ρώσων πρεσβευτών τον Ιούνιο του 2024, το μνημόνιο 31 σημείων που παρουσιάσθηκε στους Ουκρανούς διαπραγματευτές στην συνάντηση της Κωνσταντινούπολης τον Ιούνιο του 2025 και βέβαια τα δύο σχέδια συμφωνιών για μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στην Ευρώπη, τα οποία επιδόθηκαν ως οιονεί τελεσίγραφα προς τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ τον Δεκέμβριο του 2021, πριν από την εισβολή στην Ουκρανία και αποτυπώνουν αυτό που η Μόσχα αποκαλεί "βαθύτερα αίτια” της κρίσης, χωρίς την αντιμετώπιση των οποίων δεν δύναται να υπάρξει λύση.
Με τον Τραμπ να έχει ενσωματώσει στο σχέδιό του τα 28 από τα "31 σημεία” του Πούτιν, η Μόσχα παριστάνει ότι δεν την αφορά η τρέχουσα συζήτηση, η οποία ουσιαστικά διεξάγεται μεταξύ της Ουάσιγκτον και του Κιέβου (με την προσθήκη και νέων παικτών, όπως ο Αμερικανός υφυπουργός Στρατού Ντάνιελ Ντρίσκολ, αλλά και ενισχυμένο τον ρόλο της Τουρκίας ως μεσολαβητή), μέχρις ότου προκύψει συναίνεση σε αυτό το πεδίο, όπου παραμονεύουν πλείστες πιθανές εκπλήξεις.
Αλλά το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι το γεγονός ότι η κυβέρνηση Τραμπ δεν μπαίνει καν στον κόπο να διαβουλευθεί με τους Ευρωπαίους συμμάχους της, εστιάζοντας αποκλειστικά στην αποδοχή του "σχεδίου Τραμπ” από τον (διπλά πιεσμένο, από την κατάσταση στο μέτωπο και το σκάνδαλο διαφθοράς που έχει πλήξει τον κύκλο του) Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι. "Δεν νοιαζόμαστε πραγματικά για τους Ευρωπαίους. Το θέμα είναι η Ουκρανία να αποδεχθεί” εξομολογήθηκε μη κατονομαζόμενος αξιωματούχος του Λευκού Οίκου στο Politico.
Το ότι εκ των υστέρων σπεύδει τώρα η ευρωπαϊκή πλευρά να εκπονήσει, σύμφωνα με την Wall Street Journal, δικό της σχέδιο ειρήνευσης απλώς υπογραμμίζει την ειρωνεία του πράγματος. Αλλά το ότι η αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ευρώπης συζητείται ερήμην της, μόνο ως ιστορικής σημασίας εξέλιξη μπορεί να χαρακτηρισθεί.
Διαβάστε ακόμη:
