Επί είκοσι περίπου χρόνια η Γερμανία συμμετείχε σε μια πολυεθνική δύναμη υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, που πολεμούσε εναντίον των Ταλιμπάν. Mε περίπου 5.300 προσωπικό ήταν η μακροβιότερη και μεγαλύτερη αποστολή της Μπούντεσβερ στο εξωτερικό. Μετά την άτακτη φυγή των δυτικών από την χώρα πριν από τέσσερα χρόνια, τον Αύγουστο του 2021, οι φανατικοί ισλαμιστές είναι πλέον αυτοί που κυβερνούν τη χώρα. Μεγάλο τμήμα του πληθυσμού του Αφγανιστάν, ειδικά οι γυναίκες, υποφέρει από το σκληρό θεοκρατικό καθεστώς, το οποίο δεν έχουν αναγνωρίσει οι περισσότερες χώρες του πλανήτη.
Οι Ταλιμπάν έχουν εκδώσει πάνω από 70 διατάγματα με πολλούς περιορισμούς ή απαγορεύσεις που αφορούν τη φοίτηση των κοριτσιών σε σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, τους ενδυματολογικούς κώδικες, τον διαχωρισμό στους χώρους εργασίας, την ελεύθερη κυκλοφορία των γυναικών χωρίς άνδρα κηδεμόνα, την πρόσβαση των γυναικών σε δημόσιους χώρους, τον αποκλεισμό των γυναικών από το νομικό σύστημα, το οποίο έχει ουσιαστικά διαλυθεί. Εξαιτίας της απαγόρευσης της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης 1,5 εκατομμύρια έφηβων κοριτσιών βρίσκονται εκτός σχολείου.
Ο Ντόμπριντ θέλει να διαπραγματευτεί
Το περασμένο Σαββατοκύριακο ο υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας, Αλεξάντερ Ντόμπριντ επιβεβαίωσε και επίσημα ότι Γερμανοί ανώτατοι κρατικοί αξιωματούχοι θα ταξιδέψουν στην Καμπούλ εντός του Οκτωβρίου για να διαπραγματευτούν με εκπροσώπους της εκεί εξουσίας για το πώς θα διασφαλιστεί η αύξηση του αριθμού των απελάσεων από τη Γερμανία προς τη χώρα. Η ανακοίνωση αυτή έχει προκαλέσει φυσικά αντιδράσεις. Πώς μπορείς να διαπραγματεύεσαι με ένα βάναυσο καθεστώς, με το οποίο δεν διατηρείς καν επίσημες διπλωματικές σχέσεις. Ειδικά όταν από αυτή τη διαπραγμάτευση εξαρτώνται ζωές ανθρώπων, που θα υποχρεωθούν να επιστρέψουν εκεί παρά τη θέλησή τους και με άγνωστη τύχη.
Σε ερωτήσεις Γερμανών δημοσιογράφων για το ποιοι θα είναι οι "διαπραγματευτές" από τις δύο πλευρές και τι ακριβώς θα διαπραγματευτούν, κυρίως με ποια πιθανά ανταλλάγματα δεν έχει υπάρξει μέχρι τώρα απάντηση. Εκπρόσωπος του υπουργείου Εσωτερικών έκανε λόγο για ένα "ταξίδι αναγνωριστικού χαρακτήρα".
Αυτό έχει προκαλέσει φυσικά πολιτικές αντιπαραθέσεις. Εκτός από την Αριστερά και οι Πράσινοι έχουν διαφωνήσει με την συγκεκριμένη επιλογή, υπενθυμίζοντας στον υπουργό ότι δεν μπορεί να παραβλέπει το γεγονός, ότι για την ΕΕ οι Ταλιμπάν παραμένουν μια τρομοκρατική ισλαμιστική οργάνωση.
Δύο πτήσεις μέχρι τώρα
Η αντίδραση του Ντόμπριντ ήταν άμεση και οργισμένη. Ο Βαυαρός Χριστιανοκοινωνιστής υπενθύμισε ότι η πρώτη πτήση "επιστροφών" μέσω του Κατάρ είχε γίνει επί της προηγούμενης κυβέρνησης, της οποίας οι Πράσινοι ήταν μέρος. Τότε ο σοσιαλδημοκράτης καγκελάριος Σολτς είχε παραδεχτεί ότι είχε υπάρξει επίσης συνεννόηση με την Καμπούλ. Οι απελάσεις αφορούσαν καταδικασθέντες για ποινικά και άλλα αδικήματα.
Το ίδιο ίσχυσε και για τους "επιβάτες" της δεύτερης ναυλωμένης πτήσης υπό την σημερινή κυβέρνηση Μερτς, τον περασμένο Ιούλιο. Τότε απελάθηκαν 81 εγκληματίες με ειδική πτήση, που ξεκίνησε από το αεροδρόμιο της Λειψίας. Όμως ο Ντόμπριντ θέλει να αυξήσει τον αριθμό των απελάσεων και πέραν των "ποινικών", όπως επίσης στοχεύει να χρησιμοποιούνται για αυτό το σκοπό όχι μόνο έκτακτες πτήσεις τσάρτερ, αλλά και τακτικά αεροπορικά δρομολόγια.
Επιδιώκει στην πραγματικότητα την κανονικοποίηση της διαδικασίας των επιστροφών. Αυτό από πολλούς θεωρείται ως ένα επιπλέον βήμα, μια περαιτέρω έμμεση αναγνώριση ενός απάνθρωπου καθεστώτος.
Πόσο "ασφαλές" είναι το Αφγανιστάν;
Η αντιπαράθεση συνεχίζεται εν αναμονή της γνωστοποίησης περισσότερων πληροφοριών για την ημερομηνία, το περιεχόμενο και τα πιθανά αποτελέσματα των διμερών επαφών. Τα όποια "ηθικά εμπόδια" έχουν ξεπεραστεί όπως όλα δείχνουν και αυτό δεν αφορά μόνο τη Γερμανία. Οι απελάσεις περισσότερων Αφγανών πίσω στην πατρίδα τους μοιάζει να είναι ένα βασικό μέλημα μιας σειράς ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, στο πλαίσιο της νέας πολιτικής για το άσυλο και τη μετανάστευση.
Ίσως αυτός να είναι και ο λόγος που ολοένα σπανιότερα συναντάμε στον ευρωπαϊκό Τύπο πληροφορίες για την κατάργηση βασικών ανθρώπινων και πολιτικών δικαιωμάτων στη χώρα, αλλά και για την τεράστια ανθρωπιστική κρίση, που πλήττει πάνω από 20 εκατομμύρια ανθρώπους, ενώ τουλάχιστον 12 εκατομμύρια βρίσκονται σε καθεστώς επισιτιστικής ανασφάλειας.
Πηγές: ARD, ΕΕ
Πηγή: Deutsche Welle
