Tου Γιώργου Σ. Σκορδίλη
Η παγκόσμια ναυτιλία περνάει μια τεχνολογική επανάσταση που τρέχει με πρωτοφανή ταχύτητα. Οι νέες λύσεις αλλάζουν ριζικά τον τρόπο λειτουργίας πλοίων και λιμανιών, όμως πίσω από την καινοτομία αναδύεται ένας σοβαρός κίνδυνος: Η δημιουργία ενός εργατικού δυναμικού που κινδυνεύει να μείνει πίσω.
Στο κλείσιμο του συνεδρίου London International Shipping Week (LISW25), ο πρόεδρος της Inmarsat, Ben Palmer, τόνισε ότι η ναυτιλία ζει την πιο έντονη και βαθιά αλλαγή στην ιστορία της. Όπως είπε, η τεχνητή νοημοσύνη και η μηχανική μάθηση θα βελτιστοποιούν κάθε ταξίδι, τα δεδομένα απόδοσης θα καταγράφονται σε πραγματικό χρόνο, ενώ εκτυπωτές 3D πάνω στα πλοία θα φτιάχνουν ανταλλακτικά όταν χρειάζονται. "Κάποια από αυτά συμβαίνουν ήδη", υπογράμμισε.
Η Shell, μέσω της Κάρι Τρόθ, επικεφαλής ναυτιλιακών δραστηριοτήτων, παρουσίασε τις δικές της κινήσεις: μετάβαση σε νέα καύσιμα, στόλος LNG carriers διπλού καυσίμου, χρήση βιο- και ηλεκτρο-LNG, αλλά και δοκιμή κυψελών στερεού οξειδίου σε δεξαμενόπλοιο LNG. Όμως, παρά την τεχνολογία, στάθηκε και στον ανθρώπινο παράγοντα.
Την ίδια ανησυχία εξέφρασε και ο Εμανουέλε Γκριμάλντι, πρόεδρος του International Chamber of Shipping. Επισήμανε ότι οι ναυτικοί πρέπει να παραμείνουν στο επίκεντρο, καθώς το 70% του εργατικού δυναμικού θα χρειαστεί άμεσα αναβάθμιση δεξιοτήτων. Προειδοποίησε μάλιστα για σοβαρή έλλειψη ναυτικών, ειδικά νέων, που δεν μπορούν να φανταστούν τη ζωή χωρίς μόνιμη σύνδεση στο διαδίκτυο.
Από την πλευρά του, ο Nick Brown, διευθύνων σύμβουλος του Lloyd’s Register, μίλησε για έναν "συντηρητικό" κλάδο που, ωστόσο, υιοθετεί ψηφιακές λύσεις με πρωτοφανή ρυθμό. Όπως είπε, ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τους πλοιοκτήτες είναι πλέον να μείνουν αδρανείς. Προειδοποίησε κι αυτός για την έλλειψη εργατικών χεριών και χαρακτήρισε την κατάσταση ως μια επικείμενη "ανθρώπινη κρίση", θέτοντας το καίριο ερώτημα: "Από πού θα έρθει η επόμενη γενιά ναυτικών;".
