Στον δρόμο προς την τελευταία διαδοχική μείωση των επιτοκίων κατά 0,25 της μονάδας βρίσκεται η ΕΚΤ. Με βάση τα σημερινά δεδομένα αναμένεται να γίνει τον Ιούνιο για να ακολουθήσει μία περίοδος παύσης προκειμένου να εκτιμηθούν τα αποτελέσματα της νομισματικής πολιτικής στην πορεία του πληθωρισμού και της ευρωπαϊκής οικονομίας, υπό το φως των εξελίξεων στο μέτωπο των δασμών.
Αυτό σημαίνει ότι το βασικό επιτόκιο της ΕΚΤ θα μειωθεί στο 2% από 2,25% που είναι σήμερα, κινούμενο στο επίπεδο ουδετερότητας της νομισματικής πολιτικής.
Σύμφωνα με ευρωπαϊκές πηγές η εκτίμηση που επικρατεί στο επιτελείο της Φρανκφούρτης είναι ότι η πορεία του πληθωρισμού στην ευρωζώνη παραμένει πτωτική προς το 2% αποτέλεσμα στο οποίο συνέβαλε και η πολιτική των σταδιακών συγκρατημένων μειώσεων των επιτοκίων, δίνοντας παράλληλα ανάσες στην ευρωπαϊκή οικονομία σε μία περίοδο που η ανάπτυξη παραμένει αδύναμη.
Στο διάστημα των επόμενων μηνών αναμένεται να ξεκαθαρίσει το τοπίο στο μέτωπο των δασμών και των διαπραγματεύσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ΗΠΑ, οπότε θα υπάρξει σαφέστερη εικόνα σχετικά με το εύρος των επιπτώσεων τους στην ευρωπαϊκή οικονομία.
Το πρώτο τρίμηνο του 2025 η ευρωζώνη αναπτύχθηκε με ρυθμό 0,4%, οποίος παρότι υψηλότερος από τις αρχικές προβλέψεις, αποτυπώνει τα επίπεδα ασθενικής ανάπτυξης στα οποία κινείται η ευρωπαϊκή οικονομία.
Η Γερμανία στο διάστημα αυτό αναπτύχθηκε με ρυθμό 0,2% από συρρίκνωση 0,2% που είχε παρουσιάσει το προηγούμενο τρίμηνο, ενώ η Γαλλία σημείωσε οριακή ανάπτυξη 0,1%
Μια πρώτη γενική αποτίμηση της νομισματικής πολιτικής που ακολουθήθηκε τα τελευταία χρόνια έκανε η ΕΚΤ το περασμένο Σαββατοκύριακο στο Πόρτο της Πορτογαλίας όπου συγκεντρώθηκαν οι κεντρικοί τραπεζίτες του ευρωσυστήματος.
Στη συγκέντρωση αυτή έγινε μια συνολική αξιολόγηση της πολιτικής που ακολούθησε η ΕΚΤ από την περίοδο του υψηλού πληθωρισμού που προέκυψε από την κρίση του κορονοϊού και την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έως σήμερα.
Το κεντρικό συμπέρασμα της συγκέντρωσης ήταν ότι ορθώς η ΕΚΤ προχώρησε σταδιακά σε προσεκτικές αυξήσεις των επιτοκίων στην πρώτη φάση της κρίσης πληθωρισμού αποφεύγοντας μία απότομη αύξηση των επιτοκίων η οποία θα επέφερε στη φάση αυτή σημαντική αρνητική επίπτωση στην ευρωπαϊκή οικονομία. Η πολιτική αυτή βασίστηκε στην εκτίμηση που επαληθεύτηκε στην πορεία, ότι ο υψηλός πληθωρισμός των προηγούμενων ετών δεν ήταν πληθωρισμός ζήτησης, που θα μπορούσε να περιοριστεί με πολύ αυστηρή νομισματική πολιτική, αλλά πληθωρισμός προσφοράς που προήλθε από τις δύο κρίσεις που αφορούν την πανδημία του κορονοϊού και τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Έτσι, όπως διαπιστώθηκε στη συνάντηση των ευρωπαίων κεντρικών τραπεζιτών, η ήπια επίδραση της νομισματικής πολιτικής στην ευρωπαϊκή οικονομία επέτρεψε στη συνέχεια τις συγκρατημένες σταδιακές μειώσεις των επιτοκίων.
