Του Κώστα Ράπτη

Η διπλωματική κινητικότητα του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν (σε συνεργασία με τη Σαουδική Αραβία) για τη διάσωση της "λύσης δύο κρατών” στο Μεσανατολικό, τη στιγμή ακριβώς της επίσημης απόρριψής της από το κοινοβούλιο του Ισραήλ, είναι ένας δείκτης. Η επικριτική προς το Ισραήλ ρητορική, στην οποία αισθάνθηκε αίφνης την ανάγκη να καταφύγει ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ (καίτοι οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο εξακολουθούν να στηρίζουν επιχειρησιακά τις ισραηλινές στρατιωτικές δραστηριότητες στη Γάζα) είναι ένας δεύτερος. Η αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης από την Ισπανία, την Σλοβενία, την Ιρλανδία και την Νορβηγία (οσονούπω δε και την Γαλλία) είναι ένας τρίτος. Οι κινήσεις δικαστικής δίωξης βετεράνων του ισραηλινού στρατού σε χώρες σαν την Πορτογαλία με την κατηγορία της διάπραξης εγκλημάτων πολέμου είναι ένας ακόμη δείκτης. Όσο συνεχίζεται το μαρτύριο της Λωρίδας της Γάζας, τόσο μεταστρέφεται εναντίον του Ισραήλ η κοινή γνώμη των ευρωπαϊκών κρατών – με αποτέλεσμα οι πολιτικές τους ηγεσίες να επιχειρούν να συντονισθούν.

Αλλά το πιο εντυπωσιακό παράδειγμα των τελευταίων ημερών προέρχεται από μία χώρα αταλάντευτα φιλο-ισραηλινών, μέχρι πρότινος, αισθημάτων: την Ολλανδία.

Ο Ολλανδός Εθνικός Συντονιστής για την Ασφάλεια και την Αντιτρομοκρατία (NCTV) δημοσίευσε αυτόν τον μήνα μια έκθεση με τίτλο "Αξιολόγηση Απειλών από Ξένα Κράτη 2025”, στην οποία το Ισραήλ κατατάσσεται για πρώτη φορά ως χώρα που αποτελεί πιθανή απειλή για την εθνική ασφάλεια της Ολλανδίας. Η έκθεση αναφέρει προσπάθειες του Ισραήλ να επηρεάσει την ολλανδική κοινή γνώμη και τη λήψη πολιτικών αποφάσεων μέσω εκστρατειών παραπληροφόρησης.

Σύμφωνα με την έκθεση, το Ισραήλ επιδίωξε να επηρεάσει την κοινή γνώμη στην Ολλανδία διανέμοντας ένα έγγραφο από το ισραηλινό Υπουργείο Διασποράς και Καταπολέμησης του Αντισημιτισμού. Το έγγραφο κυκλοφόρησε μετά τα βίαια επεισόδια που σημειώθηκαν στο Άμστερνταμ τον περασμένο Νοέμβριο, με την αφορμή του ποδοσφαιρικού αγώνα μεταξύ του Άγιαξ και της Μακάμπι Τελ Αβίβ. Αντί να διαβιβαστεί μέσω επίσημων διπλωματικών καναλιών, το έγγραφο στάλθηκε απευθείας σε επιλεγμένους Ολλανδούς πολιτικούς και δημοσιογράφους.