Ποια είναι η ακριβής σχέση Ρωσίας και Ιράν, ιδίως αφότου ξέσπασε ο λεγόμενος Τρίτος Πόλεμος του Κόλπου. Συνεργατική μεν, αλλά με όρια, υποστηρίζει ο γεωπολιτικός αναλυτής και έμπειρος επιτελικός Μ. Ζαφέρ Μουράντ, συνταγματάρχης ε.α. του λιβανικού στρατού.

Είναι αδύνατο να κατανοήσουμε το πλαίσιο του τρέχοντος πολέμου, υποστηρίζει ο Μουράντ σε άρθρο του στο defencearabia.com, χωρίς να λάβουμε υπόψη τη Ρωσική Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας που ανακοινώθηκε τον Ιούλιο του 2021. Η ουσία αυτής της στρατηγικής έγκειται στη μετάβαση από μια αμυντική στάση στην διαμόρφωση μιας νέας πολυπολικής διεθνούς τάξης. Αυτό σημαίνει ότι η ρωσική εθνική ασφάλεια δεν περιορίζεται πλέον στην προστασία των συνόρων και των ζωτικών συμφερόντων της, αλλά πλέον περιλαμβάνει και τη διασφάλιση της ανάδυσης αυτού του πολυπολικού συστήματος, στο οποίο η Κίνα συμμετέχει μαζί με μια ομάδα συμμάχων και εταίρων όπως το Ιράν, η Βραζιλία και η Ινδία. Αυτές οι χώρες εργάζονται για τη δημιουργία πολιτικών και οικονομικών συμμαχιών, όπως η ομάδα BRICS, οι οποίες στοχεύουν στη μείωση της κεντρικότητας της υπάρχουσας παγκόσμιας τάξης υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.

Για τη Ρωσία, το Ιράν αντιπροσωπεύει ένα κρίσιμο στρατηγικό πλεονέκτημα, λειτουργώντας ως σύμμαχος που παίζει σύνθετους ρόλους σε περιφερειακές συγκρούσεις. Λειτουργεί ως μια ανατρεπτική δύναμη εντός της δυτικής τάξης: η αξία του έγκειται στην ικανότητά του να διαβρώνει την αμερικανική επιρροή στη Μέση Ανατολή, να διασπείρει τους δυτικούς πόρους και δυνατότητες μέσω ταυτόχρονων και μεταβαλλόμενων κρίσεων στην περιοχή και να απειλεί την ασφάλεια των στενών και να διαταράσσει τις αλυσίδες εφοδιασμού. Αυτό μετατρέπει τη σύγκρουση με το Ιράν σε μια παγκόσμια κρίση που επιβαρύνει τις οικονομίες όλων των εθνών, μια κατάσταση από την οποία επωφελείται η Ρωσία, αξιοποιώντας τους ενεργειακούς της πόρους, για να επαναβεβαιώσει τον ρόλο της ως προμηθευτή και εγγυητή της παγκόσμιας ενεργειακής ασφάλειας. Επομένως, η ρωσική υποστήριξη προς το Ιράν σε αυτή τη σύγκρουση δεν εκπλήσσει.

Την 1η Απριλίου, η εφημερίδα The Guardian περιέγραψε τη Ρωσία ως τον μεγαλύτερο ωφελημένο από τον πόλεμο ΗΠΑ-Ιράν. Η άνοδος της τιμής του βαρελιού πετρελαίου από 72 δολάρια σε 100 δολάρια παρείχε στη ρωσική ηγεσία τεράστια έσοδα, επιτρέποντάς της να αναζωογονήσει την οικονομία της, η οποία είχε αποδυναμωθεί από τον πόλεμο και τις κυρώσεις. Δυτικές αναφορές, επιβεβαιώνουν επίσης ότι η Ρωσία υποστήριξε και συνεχίζει να υποστηρίζει το Ιράν με ζωτικής σημασίας πληροφορίες, μέσω της ανταλλαγής δορυφορικών εικόνων και δεδομένων σχετικά με τις κινήσεις και την ανάπτυξη των αμερικανικών και ισραηλινών δυνάμεων, εκτός από την υποστήριξη της αναγνώρισης στόχων, την ενίσχυση της επίγνωσης πεδίου σε πραγματικό χρόνο και την ανάπτυξη εμπειρογνωμοσύνης στον ηλεκτρονικό πόλεμο και τα συστήματα παρεμβολών GPS.

Στα τέλη Μαρτίου, ο Βρετανός Υπουργός Άμυνας Τζον Χίλι δήλωσε την ύπαρξη ενός "άξονα επιθετικότητας μεταξύ Ρωσίας και Ιράν”, κατηγορώντας τη Μόσχα ότι "μοιράζεται τακτικές, εκπαίδευση και τεχνολογία” για να βοηθήσει την Τεχεράνη να αντιμετωπίσει τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ. Η δήλωσή του έγινε εν μέσω αναφορών ότι η Ρωσία έστελνε μη επανδρωμένα αεροσκάφη στο Ιράν, πιθανώς αναβαθμισμένες εκδόσεις του συστήματος μη επανδρωμένων αεροσκαφών αυτοκτονίας Shahed-136. Ο Χίλι υποστήριξε ότι το Κρεμλίνο επιδιώκει να διασφαλίσει την επιβίωση του καθεστώτος, ενώ ταυτόχρονα αποστραγγίζει τις Ηνωμένες Πολιτείες και παρατείνει μια σύγκρουση από την οποία επωφελείται η Ρωσία. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτή η υποστήριξη ξεκίνησε πριν από την αμερικανο-ισραηλινή επίθεση στις 28 Φεβρουαρίου.